• home
• o nas | about us
• kierunki wakacyjne | destinations
• wycieczki objazdowe | excursions
• VIP Experts | VIP Experts
• strefa agenta | for agents

Indonezja – informacje ogólne

Dla wysp Indonezji charakterystyczna jest się zróżnicowana linia brzegowa. Na terenie państwa znajdują się liczne pasma górskie, a także ponad 300 wulkanów, z których 27 uznaje się za czynne. Wybrzeża niektórych wysp są klifowe, a innych – porośnięte lasami namorzynowymi, a jeszcze inne otaczają wspaniałe rafy koralowe. Indonezja jest terenem o znacznej aktywności sejsmicznej i wulkanicznej. Wszystkie wyspy Indonezji pochwalić się mogą ciekawą kulturą i zabytkami, stanowiąc ogromną atrakcję turystyczną.

Nazwa Indonezja wywodzi się z dwóch greckich słów: ?νδ?ς Indos - "indyjski" i ν?σος nesos - "wyspa".

Pogoda i klimat w Indonezji

Indonezja znajduje się w strefie klimatu równikowego wilgotnego, z obfitymi opadami deszczu i wysoką średnią temperaturą powietrza. Wyspy Indonezji układają się wzdłuż równika, co sprawia że warunki klimatyczne są wszędzie podobne chociaż występuje pewne zróżnicowanie. Centralna część Kalimantanu i Małych Wysp Sundajskich ma klimat podrównikowy. Wyróżnia się tam dwie pory roku: suchą – od kwietnia do października i deszczową od listopada do marca, kiedy wieje północny monsun znad Chin i Pacyfiku. Od maja do września wije monsun południowy znad Australii i Oceanu Indyjskiego. Cały kraj wyróżnia się wysokimi temperaturami – średnia temperatura powietrza wynosi 25-28°C na nizinach oraz 21-23°C na wyżynach, chłodniej jest w górach Indonezji - 20°C. Najcieplejszym okresem są miesiące od czerwca do września, temperatura wynosi wtedy ponad 31°C. Wielkość opadów jest zależna od regionu. Najobfitsze opady występują w Indonezji na terenach wokół szczytu Slamet w centralnej części Jawy. Rocznie spada tam 7000 mm deszczu. Od 5000-6000 mm deszczu otrzymują rocznic południowe stoki Gór Śnieżnych i góry na półwyspie Ptasia Głowa w Irianie Zachodnim oraz zbocza gór Barisan - głównego pasma górskiego Sumatry. W trakcie największej ulewy zanotowanej w Indonezji spadło w ciągu jednego dnia 802 mm deszczu a przez kolejnych 13 dni 3220 mm. Ówczesny rekord wyniósł 80 mm opadu w ciągu pół godziny.

Podział administracyjny

Wyspy

Bali – to indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich. Jest położona w łańcuchu wysp, od Jawy (na zachodzie) oddziela ją cieśnina Bali, a od wyspy Lombok (na wschodzie) cieśnina Lombok. Jest jedną z wielu wysp archipelagu powstałych w wyniku działalności wulkanicznej na styku zderzania się dwu kontynentalnych płyt tektonicznych. Od najdawniejszych czasów Bali pozostawało pod dominacją polityczną i kulturalną sąsiedniej Jawy. Wchodziło w skład kolejnych królestw, których ośrodkiem była Jawa. Od 1343 roku w granicach najpotężniejszego z nich, królestwa Majapahit. W XVI wieku Bali zyskało niezależność polityczną, a po podboju Jawy przez muzułmanów (koniec XVI w.) stało się centrum bogatej, pozostającej pod wpływem sztuki południowoindyjskiej, oryginalnej indonezyjskiej kultury, cechującej się m.in. bogatą ornamentyką, z motywami figuralnymi, roślinnymi, fantastycznymi, występującymi w malarstwie na tkaninach, rzeźbie w kamieniu i drewnie, w batiku, w świątyniach, rozwiniętym złotnictwem i płatnerstwem oraz tzw. teatrem cieni (wayang). Wyspa znana jest w świecie z oryginalnego, charakterystycznego folkloru, architektury, rzeźby, malarstwa, a także muzyki i tańca. Sztuka Bali będąca pod wpływem sztuki hinduskiej charakteryzuje się bogatą roślinną i fantastyczną ornamentyką. Znane jest balijskie złotnictwo i płatnerstwo. Muzyka charakteryzuje się wykorzystaniem instrumentu gamelan. Oryginalny teatr cieni wayang. Większość turystów odwiedzających Bali nie ma okazji poznać dziewiczej przyrody wyspy. Reklamowane w przewodnikach i przygotowane na przyjęcie gości tereny koncentrują się wokół plaż i żyznych równin na południu wyspy. Wyspa Bali kojarzy się turystom głównie z pięknymi plażami i egzotycznymi dla nich obrzędami religijnymi wyznawców hinduizmu: rzadziej z zachowanym w dziewiczym stanie lasem równikowym, porastającym zachodnią część wyspy.

Warto zobaczyć:

• Pura Besakih - największa na Bali świątynia hinduistyczna, położona w Karangasem u stóp wulkanu Gunung Agung

• Pura Tanah Lot - powstała w XVI w., jedna z najważniejszych świątyń wodnych na Bali, która podczas przypływu wygląda, jakby została wybudowana na małej wysepce,

• Pura Luhur Uluwatu - położona na klifie na Południu Bali, przyciągająca pięknymi widokami,

• Pura Ulun Danu Beratan - jedna z najważniejszych świątyń irygacyjnych, zbudowana na jeziorze wypełniającym krater wygasłego wulkanu Beratan

• Pura Goa Lawah - świątynia którą zamieszkują tysiące nietoperzy.

• Pomnik w Kucie - upamiętniający ofiary zamachu bombowego z 2002 r.

• Pałac w Ujung - został wybudowany w 1919 r. za panowania króla z późnej dynastii Karangasem, I Gusti Bagus Jelantika. Kompleks został wzniesiony w stylu balijskim i europejskim. Zniszczony podczas wybuchu Gunung Agung w 1963 r. a także poprzez trzęsienie ziemi z 1979 r., został odbudowany i udostępniony turystom.

• Pałac Tirtagangga - został zbudowany w stylu balijskim i chińskim przez króla Karangasem, Anak Agung Anglurah Ketuta w 1948 r. Miejsce to ma specyficzny klimat. Ogromne wrażenie robią stojące, jakby na wodzie posągi bogów, a także otaczający baseny, przepiękny ogród.

• Monkey Forest – znajdujący się Ubud las zamieszkany przez makaki.

Sumatra – indonezyjska wyspa położona w Azji Południowo-Wschodniej, w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich. Na północnym wschodzie Cieśnina Malakka oddziela Sumatrę od Półwyspu Malajskiego, na południowym wschodzie Cieśnina Sundajska oddziela ją od Jawy. Jest szóstą na świecie wyspą pod względem wielkości. Pierwsze świadectwa tego państwa pochodzą z V wieku. Od VII wieku do XII wieku dominowało na Sumatrze królestwo Śriwidżaja ze stolicą w Palembang, od XIII wieku do XV wieku królestwo Majapahit. Po jego upadku powstało na wyspie kilka samodzielnych państw muzułmańskich. Pierwszym Europejczykiem, który w 1508 dopłynął do Sumatry, był Portugalczyk L. de Figueira. W XVI wieku Portugalczyków wyparli Holendrzy, którzy w latach 1659-1662 podbili południowo-zachodnią część wyspy. Pod koniec XVIII wieku powstały na wyspie pierwsze osady angielskie. W 1803 cała południowa część wschodniego wybrzeża znalazła się pod panowaniem holenderskim. W 1824 Holendrzy zawarli układ z Anglikami, na mocy którego ci ostatni zrzekli się swych posiadłości na Sumatrze, w zamian za co objęli zwierzchnictwo nad Półwyspem Malajskim. W początkach XX wieku Holandia podporządkowała sobie całą Sumatrę. 1942-1945 okupowana przez Japonię. W 1946 roku Holandia uznała suwerenność Indonezji na Sumatrze. W dawnych czasach znaczna część wyspy była porośnięta lasami równikowymi. Nielegalna wycinka drzew sprawiła, że prawdziwe dziewicze tereny znajdują się obecnie jedynie w rejonach Parku Narodowego Gunung Leuser oraz Parku Narodowego Kerinci Seblat. Mimo tego wyspa to przede wszystkim raj dla ludzi kochających przyrodę. Można spotkać tu wiele gatunków roślin i zwierząt, jak np. tygrysa i nosorożca sumatrzańskiego, czy orangutany.

Warto zobaczyć:

• Park Narodowy Kerinci Seblat

• Park Narodowy Gunung Leuser

• Wielki Meczet - Masjid Raya

• Pałac Maimum

• Wieże Wodną – będąca symbolem Miasta Medan

• Tit Gantung – niezwykły most kolejowy w Medan

• Wielki Meczet w Palembang

• Most Ampera w Palembang

• Muzeum Adityawarman – znajdujące się w Padang przedstawiające historię i kulturę mniejszości etnicznej zwanej Minangkabau

• Muaro Jambi Regency – ruiny starożytnego Królestwa Malayu, będące jednocześnie największym kompleksem architektonicznym na Sumatrze.

Jawa – wyspa w Azji Południowo-Wschodniej, jedna z Wielkich Wysp Sundajskich. Należy do Indonezji, a największe miasto wyspy, Dżakarta, jest stolicą tego kraju. Wyspę zamieszkuje 130 mln osób, co oznacza, że jest ona najgęściej zaludnioną wyspą na świecie. Na obszarach nizinnych Jawy Centralnej na jeden km² przypada 2000 osób. Powierzchnia Jawy to 126,7 tys. km², co daje jej trzynaste miejsce wśród wysp na świecie i piąte w Indonezji. Dominującym językiem na wyspie jest jawajski, jednakże większość mieszkańców wyspy jest dwujęzyczna i porozumiewa się także po indonezyjsku. Religią dominującą na wyspie jest islam. Mieszkańcy Jawy trudnią się przede wszystkim rolnictwem. Warunki klimatyczne panujące na wyspie sprzyjają dużym zbiorom w ciągu roku. Uprawy ryżu, manioku, kukurydzy, orzeszków ziemnych, herbaty, trzciny cukrowej, palmy kokosowej, kakaowca, kauczukowca. Główne miasta wyspy to Dżakarta, Yogyakarta i Bandung.

Warto zobaczyć:

• Meczet Istiqlal – przepiękny meczet znajdujący się w Dżakarcie

• Pomnik Narodowy w Dżakarcie

• Borobudur - jest jednym z największych zabytków Indonezji. Świątynia powstała pomiędzy 750 a 850 r. Wysoka na 35 m składa się z kilku tarasów. Brak tu pomieszczeń. Na pięciu dolnych tarasach znajdują się reliefy przedstawiające sceny z życia Buddy, na trzech wyższych stoją 72 dagoby (pagody), w których umieszczono figury Buddy. Całość wieńczy największa dagoba. Budowla odzwierciedla buddyjską wizję świata. Porośnięta dżunglą, odkryta została w 1814 r. W 1991 r. została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

• Prambanan - są to pozostałości po wzniesionym w IX i X w. hinduistycznym kompleksie świątynnym. Początkowo liczył 232 obiekty, został zniszczony przez silne trzęsienie ziemi w 1600 r. Najbardziej znany jest zespół Lara Djonggranag, czyli wzniesiona przez Dhaksę (króla Mataram) świątynia ku czci boga Sziwy. Została wybudowana w X w. Do dziś jest największą świątynią Sziwy w Indonezji. Wokół niej wznoszą się mniejsze świątynie poświęcone bogom Wisznu i Brahmie..

• Wytwórnia Batiku w Yogyakarta - batik. Jest to tkanina bawełniana, pokryta zróżnicowanym dwu - lub wielobarwnym wzorem. Proces tworzenia batiku polega na rozrysowaniu wzorów na materiale przy pomocy płynnego wosku, a następnie nadaniu odpowiednich kolorów poprzez zanurzanie w barwnikach. Wzory uzyskuje się dzięki temu, że barwnik zmienia kolor tkaniny jedynie w miejscach nie pokrytych woskiem.

Komodo – wyspa położona pomiędzy Sumbawą a Flores, należąca do archipelagu Małych Wysp Sundajskich. Ma powierzchnię 330 km2. Na jej terenie znajduje się Park Narodowy Komodo, który obejmuje także inne okoliczne wyspy. Utworzony tu został po to, aby chronić najsłynniejszych mieszkańców wyspy - warany z Komodo. Warany, nazywane także smokami, to największe na świecie jaszczurki, mierzące nawet do 3 m długości i osiągające wagę ok. 70 kg. W 1986 r. park został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Oprócz waranów, które są atrakcją na lądzie, możemy tu podziwiać bogactwo życia podwodnego. Na terenie parku znajdują się bowiem jedne z najpiękniejszych raf koralowych na świecie. Bilet wstępu do Parku Narodowego Komodo to koszt ok. 15 USD (1-3 dni), warany można oglądać na wyspie Rinca za ok. 20 tys. rupii od osoby.

Borneo - największa wyspa w Archipelagu Malajskim, trzecia pod względem wielkości na Ziemi po Grenlandii i Nowej Gwinei. Borneo jest jednym z najsłabiej poznanych i zagospodarowanych obszarów świata. Znaczną część Kalimantanu porastają lasy tropikalne. Wyspa jest słabo zaludniona, większość skupisk ludzkich znajduje się w okolicach wybrzeża. W głębi wyspy zamieszkuje lud Dajaków, którzy na swoje potrzeby trudnią się zbieractwem i rybołówstwem. Kalimantan to przede wszystkim fauna i flora. Spotkamy tu wiele gatunków, których nie można obserwować w innych miejscach na ziemi, jak np. nosacz sundajski czy makak jawajski. Borneo to także dom dla orangutanów, które jednak bardzo trudno jest tu zaobserwować. Podczas trekkingu po dżungli znajdziemy tu bujną roślinność, m. in. rośliny owadożerne.