nasza strona na facebooku
134_min.jpg 140_min.jpg 144_min.jpg 139_min.jpg


dominican 1 ok_1.jpgDominikana – informacje ogólne

Dominikana (Republika Dominikańska) – po Kubie, drugie co do wielkości państwo na Morzu Karaibskim. Zajmuje ok. 2/3 powierzchni wyspy Hispaniola, dzieląc ją z położonym po stronie zachodniej państwem Haiti..

Zajmuje powierzchnię 48.442 km kwadratowych i zamieszkana jest przez 9 049 595 osób.

Pierwotnie wyspa zamieszkana była przez plemiona Indian Taino i Karaibów. W 1492r. odkryta przez Krzysztofa Kolumba, stała się miejscem pierwszej stałej osady europejskiej w Ameryce - Santo Domingo, obecnej stolicy.

Dominikana cechuje się urozmaiconym ukształtowania terenu. Większość państwa stanowią obszary górzyste i wyżyny śródgórskie oraz przedgórza. Niewielka część kraju to niziny. Góry tworzą główny element krajobrazu i ciągną się trzema pasmami jakimi są: Kordyliera Północna, Środkowa i Wschodnia. Linia brzegowa Dominikany jest dobrze rozwinięta, urozmaica ją seria zatok i licznych przylądków, oraz półwyspów.


Pogoda i klimat na Dominikanie

Dominikana pomimo dużej odległości od równika jest zaliczana do strefy klimatu równikowego. Klimat Dominikany charakteryzują obfite choć nierównomiernie rozłożone opady deszczu i wysokie przez cały rok temperatury. Pogodę kształtują północno-wschodnie pasaty decydujące w o różnicach regionalnych opadów i ciepłe prądy morskie. Temperatury są typowe dla klimatu równikowego i średnie wartości termiczne są przez cały rok wyższe niż 20 °C. Największe opady przypadają na miesiąc maj, a także przez cały okres letni wartości opadowe są wysokie. Najmniejsze opady występują w okresie zimowym. Na Dominikanie występuje krótka, trwająca około trzech miesięcy pora sucha, która przypada na okres zimowy, ale regionalnie okresy jej występowania są różne. W czasie pory suchej opady atmosferyczne występują ze zmniejszoną ilością.


Podział administracyjny

Republika Dominikańska podzielona jest na 31 prowincje i jeden dystrykt stołeczny


Miasta

Santo Domingo de Guzmán – jest stolicą Dominikany i jednym z najstarszych tamtejszych miast. Założone u ujścia rzeki Ozama w 1496 roku przez brat Krzysztofa Kolumba, Bartolomeo stało się pierwszym na półkuli zachodniej centrum hiszpańskiego handlu, kultury oraz siedzibą pierwszego w Ameryce uniwersytetu. Wybudowane na planie szachownicy, stało się wzorem dla później powstających miasteczek. Miasto obecnie stanowi centrum aktywności gospodarczej w Republice Dominikany. Wiele krajowych i międzynarodowych firm ma swoje siedziby lub biura regionalne w Santo Domingo. Miasto przyciąga wielu inwestorów ze względu na swoje położenie geograficzne, stabilność i gospodarkę tętniącą życiem.

Santo Domingo posiada wiele zabytków z czasów kolonialnych, pięknie odrestaurowanych z okazji 500-lecia odkrycia Ameryki. Odnajdziemy tu niezliczoną ilość restauracji, barów i kafejek. Obecnie miasto jest znakomitym połączeniem historii ze współczesnością i rajem dla turystów. W 1990 roku dzielnica kolonialna stolicy Dominikany, została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Warto zobaczyć:
  • Puerta del Conde - brama prowadząca do Ciudad Colonial, fortu będącego dziś dzielnicą Santo Antonio,

  • Catedral de Santa María la Menor – najstarsza katedra w Ameryce, której budowę rozpoczęto w 1512 roku i ukończono w 1540. Słynie przede wszystkim ze złotej elewacji frontowej oraz ołtarzu głównego wyrzeźbionego ze srebra.

  • Panteon Narodowy – zbudowany w neoklasycznym - renesansowym stylu w latach 1714-1746 przez Hiszpana Geronimo Quezada y GarĂ kościół jezuicki. Obecnie służy jako miejsce spoczynku najbardziej uhonorowany obywateli Republiki Dominikany

  • Alcazar de Colón, czy Columbus Alcazar – imponujący pałac zbudowany z wapiennych bloków. Znajduje się w nim około pięćdziesięciu pokoi oraz szereg ogrodów i dziedzińce. Jest to jeden z najstarszych pałaców w Ameryce.

  • Malecón - to tętniące życiem centrum turystyczne i handlowe

  • Teatro Nacional (Teatr Narodowy) - Teatr wchodzi w skład tzw. centrum kulturalnego i otoczony jest przez liczne muzea i instytucje kultury. Budynek ma cztery poziomy, na których znajdują się dwie główne hala, biuro, recepcja, Sala de la Cultura (Kultura Hall) i bar.

  • The Museo de las Casas Realem - jest jednym z najważniejszych zabytków kultury wybudowanych w czasie epoki kolonialnej na wyspie. Budynek został podzielony na dwa piętra. Na pierwszym piętrze znajdował się Royal Court (Królewski Sąd) – pierwszy w Nowym Świecie, na drugim piętrze były siedziby gubernatorów i generał.

  • Ogród Botaniczny Dr Rafael Ma. Moscoso – przepiękne ogród botaniczny w samym sercu Santo Domingo, w którym zapoznać się można z fauną wyspy.

Santiago de los Caballeros – miasto założone w 1495 roku podczas pierwszej fali europejskiej kolonizacji Nowego Świata. Swego czasu było stolicą kraju oraz ważnym strategicznym miastem podczas Dominikańskiej Wojny o Niepodległość w 1844 roku. Obecnie jest drugim co do wielkości miastem w kraju. Jego populacja liczy ponad 600 000 mieszkańców. Ekonomia opiera się głównie na sektorze usług, miasto posiada jedną z największych wolnych stref ekonomicznych w kraju oraz ośrodek handlowy regionu uprawy kakaowca, kawowca i tytoniu. Miasto przyciąga turystów swoją piękną architekturą oraz mnogością interesujących muzeów.
Warto zobaczyć:
  • Catedral de Santiago - katedra zbudowana w 1895 roku przez Onofre de Lora, miejscowego architekta

  • Most Patiño Hermanos - jest największym i najstarszym mostem w miejscowości łączącym Północ i Południe Santiago.

  • Pomnik Bohaterów Odrodzenia – znajdujący się na wzgórzu, 67 metrowy pomnik z marmuru. Budowa pomnika rozpoczęła się w 1944 roku na rozkaz ówczesnego dyktatora Rafaela Trujillo. Trujillo został zamordowany w 1961 r., a pomnik został przemianowany na Pomnik Bohaterów Odrodzenia - na pamiątkę wojny 1863 roku, w którym Dominikana odzyskała niepodległość od Hiszpanii

  • Estadio Cibao - to wielofunkcyjny stadion. Obecnie jest stosowany głównie do gry w baseball. Stadion otwarto w październiku 1958 roku i został zbudowany przez inżyniera Bienvenido Maartinez Brea. Na swoich trybunach jest wstanie pomieści 18077 widzów, co czyni go największym w Republice Dominikańskiej.

  • Museo Folklorico Yoryi Morel - muzeum to mieści się w zabytkowym centrum miasta. Główną atrakcją jest kolekcja strojów karnawałowych oraz ciekawe ubrania noszone przez lechones z prowincji Santiago. Muzeum nosi imię malarza Yoryi Morel.

  • Museo del Tabaco mieszczące się w centrum miasta muzeum, ukazujące różne metody wytwarzania, jak i hodowli tytoniu wraz z historią miasta.

  • Centro León - muzeum to ukazuje charakterystyczne cechy kultury Karaibów i Dominikany. Ponadto okresowo zawiera inne wystawy sztuki min. artystów Dominikany i międzynarodowych.

La Romana - jest trzecim największym miastem w Republice Dominikańskiej, a jego populację szacuje się na 250.000 w roku 2005. Miasto jest stolicą południowo-wschodniej prowincji La Romana. Nazwa pochodzi od Romana równoważni, która była używana do ważenia towarów na eksport. La Romana nie jest typowym miastem dominikańskim. Stanowi coś w rodzaju miasta spółki, którego centrum stanowi firma Central Romana Corporation będąca w zasadzie właścicielem większości miasta. Jest to miasto z prawie 100% zatrudnieniem, głównie w turystyce.

Warto zobaczyć:
  • Casa de Campo – resort turystyczny będący wizytówką La Romana. Zbudowany został w 1975 roku. Ośrodek mieści 3 pola golfowe, jednym z nich jest słynny "Teeth Of The Dog", który zajmuje 25 pozycję na świecie, boiska do polo i prywatne lotnisko.

  • Altos de Chavón - replika XVI- wiecznej śródziemnomorskiej miejscowości, położona jest zaledwie kilka minut od La Romana. Tutaj znajdują się pracownie artystów, galerie, restauracje i bary.

  • Port turystyczny - Casa de Campo International (Muelle Turístico Internacional Casa de Campo) - w ciągu ostatniego stulecia, port La Romana był wykorzystywany przede wszystkim do dokowania statków handlowych, do transportu cukru i melasy. Obecnie wybudowano nowy terminal do przewozu osób na Catalina Island

San Pedro de Macorís - trzecie pod względem liczby ludności, położne w południowo-wschodniej części Dominikany. Założone zostało pod koniec XIX wieku przez Kubańczyków, którzy starali się uniknąć w swoim kraju wojny o niepodległość. Przywieźli ze sobą ogromną wiedzę na temat uprawy trzciny cukrowej, przyczyniając się do rozwoju przemysłu cukrowniczego. San Pedro de Macoris osiągnął swój szczyt w pierwszym kwartale XX wieku, kiedy to produkcja cukru osiągała wysokie ceny na rynku międzynarodowym w wyniku pierwszej wojny światowej. Wielu Europejczyków osiedliło się tutaj, co uczyniło to miasto bardzo kosmopolitycznym centrum. San Pedro de Macoris pionierem w wielu obszarach, takich jak pierwszy korpusu straży pożarnej, pierwsze mistrzostwo kraju w baseball, pierwszy tor wyścigowy i pierwsze koloseum boksu.

Warto zobaczyć:
  • San Pedro Apostoł – kościół, posiada on wspaniałe okna w klasycystycznym stylu i inne ciekawe elementy architektoniczne.

  • Most nad rzeką Rio Hiquamo – najdłuższy most na Karaibach, ma 606 m długości, z czego 390 m przypada na część wiszącą. Zaprojektowany został tak, aby był odporny na huragany – powinien wytrzymać wiatr o prędkości 240 km/godz.

  • Cumayasa – miejscowość nieopodal, w której można zwiedzać jaskinie z przepięknymi ściennymi malowidłami.